Malaysia mempunyai garis pantai yang panjang, dengan banyak resort, padang golf dan taman yang dibina berhampiran laut. Di kawasan seperti ini, rumput turf sering terdedah kepada tanah masin, semburan air laut dan air tanah payau. Selain itu, penggunaan air sisa atau air berkualiti rendah untuk penyiraman semakin meningkat. Artikel ini merumuskan kajian tentang rumput turf yang tahan garam, termasuk kajian saringan spesies dari Semenanjung Malaysia.
Mengapa Kemasinan Menjadi Masalah?
Kemasinan tanah ialah antara tekanan utama rumput turf kerana ia berkait rapat dengan tekanan kemarau dan haba [1]. Sumber kemasinan termasuk keadaan semula jadi tanah, air kitar semula untuk penyiraman, pembajaan berkala dan pemendapan zarah garam dari udara [1]. Kajian di Malaysia menyatakan bahawa penggunaan air tanah payau atau efluen kumbahan masin untuk penyiraman landskap berlaku di banyak tempat di dunia, termasuk Malaysia [2].
Kajian Saringan di Semenanjung Malaysia
Kajian Zulkaliph dan rakan-rakan (2013) menyaring 34 entri daripada 16 spesies rumput turf dari Semenanjung Malaysia. Rumput disiram dengan air laut pada tahap kemasinan 0, 24, 48 dan 72 dS/m [3].
| Kumpulan | Spesies |
|---|---|
| Paling tahan (sehingga 48 dS/m) | P. vaginatum (UPM dan tempatan), Z. matrella, Z. japonica, C. dactylon ‘satiri’, C. dactylon (Kuala Muda) |
| Paling kurang tahan (24 dS/m) | Rumput lipan, rumput Bahia, rumput permaidani (cowgrass), A. affinis, A. compressus ‘pearl blue’ |
Kajian Uddin dan Rakan-rakan
Lapan spesies (2011)
Kajian ini menentukan tahap kemasinan yang menyebabkan pengurangan 50% pertumbuhan pucuk [4]:
| Spesies | Kemasinan untuk 50% pengurangan pucuk |
|---|---|
| Zoysia japonica | 36.0 dS/m |
| Rumput St. Augustine | 31.8 dS/m |
| C. dactylon ‘satiri’ | 30.9 dS/m |
| Rumput Korea | 28.4 dS/m |
| Rumput Serangoon | 26.4 dS/m |
| Tifdwarf | 25.7 dS/m |
| Rumput Bahia | 20.0 dS/m |
| Rumput permaidani ‘pearl blue’ | 18.6 dS/m |
Enam spesies (2012)
Kajian berikutnya menggunakan air laut pada tahap 0 hingga 48 dS/m dan mendapati Paspalum vaginatum paling tahan garam, diikuti Z. japonica dan Z. matrella, manakala rumput Serangoon, Tifdwarf dan Bermuda ‘satiri’ sederhana toleran [5].
Paspalum Pantai: Juara Toleransi Garam
Kajian lain oleh kumpulan penyelidik yang sama membandingkan P. vaginatum, Z. matrella dan C. dactylon ‘satiri’ pada kemasinan sehingga 48 dS/m. Pada tahap tertinggi, pertumbuhan pucuk relatif ialah 80%, 68% dan 67% berbanding kawalan. P. vaginatum juga menghasilkan ketumpatan pucuk tertinggi pada semua tahap kemasinan dan didapati spesies paling sesuai [6].
Kajian fisiologi yang berkaitan mendapati kandungan air relatif dan klorofil kekal tinggi dalam P. vaginatum, Z. matrella dan Bermuda ‘satiri’. Mikrograf elektron menunjukkan kelenjar garam pada daun Z. matrella dan kedua-dua jenis Bermuda, dan sel korteks akar Tifdwarf lebih banyak runtuh berbanding spesies lain [2].
Bagaimana Rumput Menghadapi Garam?
Spesies rumput menggunakan strategi berbeza:
Kelenjar garam: Zoysia mempunyai kelenjar garam secara semula jadi, dan ketumpatannya meningkat dengan kemasinan. Bermuda membentuk kelenjar garam hanya pada kemasinan tinggi [7].
Struktur penyimpan natrium: Paspalum pantai tidak mempunyai kelenjar garam tetapi mempunyai struktur seperti pundi pada daun yang menyimpan natrium [7]. Kajian lain mengesahkan papila daun bertindak sebagai tempat penyimpanan natrium [8].
Perbezaan antara ekotip: Terdapat variasi genetik yang besar dalam toleransi garam antara ekotip paspalum pantai [9].
Dapatan dari Luar Negara
Rumput Manila, paspalum pantai dan rumput St. Augustine didapati toleran, dengan pengurangan 50% pertumbuhan pucuk pada kira-kira 400 mM garam [10].
Kajian 10 kultivar mendapati paspalum pantai dan Bermuda Celebration paling toleran, tetapi tiada kultivar pulih ke tahap boleh diterima selepas terdedah kepada 30 atau 45 dS/m [11].
Di Mesir, paspalum Salam menunjukkan toleransi tertinggi, manakala paspalum Adalayd berprestasi paling lemah [12]. Ini menunjukkan bukan semua kultivar paspalum tahan garam.
Hasil yang Bercanggah
Satu kajian di India mendapati rumput Bahia paling tahan garam, diikuti Z. matrella, manakala Z. japonica paling kurang tahan [13]. Ini bertentangan dengan kajian di Malaysia yang meletakkan rumput Bahia dalam kumpulan kurang tahan [3], dan dengan kajian lain yang meletakkan Z. japonica antara yang paling tahan [4]. Perbezaan kultivar, kaedah dan tahap kemasinan mungkin menjelaskan percanggahan ini.
Panduan Praktikal
1. Pilih paspalum pantai untuk kawasan yang terdedah kepada air masin [6].
2. Pertimbangkan zoysia atau Bermuda ‘satiri’ sebagai alternatif [5].
3. Elakkan rumput permaidani dan rumput Bahia di kawasan masin [3].
4. Pilih kultivar dengan teliti, kerana kultivar dalam spesies yang sama berbeza toleransi [12].
5. Jangan anggap rumput boleh pulih selepas pendedahan garam yang sangat tinggi [11].
6. Gunakan hanya racun perosak berdaftar dengan Lembaga Racun Makhluk Perosak dan ikut arahan label.
7. Dapatkan nasihat Jabatan Pertanian dan MARDI sebelum menggunakan air payau untuk penyiraman.
Kesimpulan
Kajian saringan di Malaysia dan kajian berkaitan menunjukkan paspalum pantai ialah rumput turf paling tahan garam, diikuti zoysia dan Bermuda ‘satiri’, manakala rumput permaidani dan rumput Bahia kurang tahan. Mekanisme toleransi berbeza antara spesies, dan kultivar dalam spesies yang sama juga berbeza. Pemilihan rumput yang tepat penting untuk landskap pantai dan kawasan yang menggunakan air berkualiti rendah.
Penafian: Artikel ini untuk pengetahuan umum sahaja dan bukan nasihat agronomi khusus. Kajian rumah hijau mungkin tidak mencerminkan sepenuhnya keadaan lapangan. Rujuk Jabatan Pertanian dan MARDI.
Rujukan
[1] Hai-Bo Liu et al. (2023). Turfgrass Salinity Stress and Tolerance—A Review. Plants. DOI: 10.3390/plants12040925.
[2] Noor Azwa Zulkaliph et al. (2017). PHYSIOLOGICAL AND MORPHOLOGICAL RESPONSE OF POTENTIAL SALT TOLERANT TURFGRASS SPECIES TO SALINITY STRESS. Unknown Journal.
[3] Noor Azwa Zulkaliph et al. (2013). Screening of potential salt tolerant turfgrass species in Peninsular Malaysia. Australian Journal of Crop Science.
[4] K. Uddin et al. (2011). Relative salinity tolerance of warm season turfgrass species. Journal of environmental biology.
[5] M. Uddin et al. (2012). Physiological and Growth Responses of Six Turfgrass Species Relative to Salinity Tolerance. The Scientific World Journal. DOI: 10.1100/2012/905468.
[6] Noor Azwa Zulkaliph et al. (2017). OF SALT TOLERANT TURFGRASS TO SALINITY STRESS. Unknown Journal.
[7] M. Chavarria et al. (2020). Leaf anatomical responses and chemical composition of warm-season turfgrasses to increasing salinity. Current Plant Biology. DOI: 10.1016/j.cpb.2020.100147.
[8] John J. Spiekerman et al. (2020). The Halophyte Seashore Paspalum Uses Adaxial Leaf Papillae for Sodium Sequestration1[OPEN]. Plant Physiology. DOI: 10.1104/pp.20.00796.
[9] Geung-Joo Lee et al. (2004). Salinity Tolerance of Seashore Paspalum Ecotypes: Shoot Growth Responses and Criteria. Hortscience. DOI: 10.21273/hortsci.39.5.1138.
[10] K. Marcum et al. (1994). Salinity Tolerance Mechanisms of Six C4 Turfgrasses. Journal of the American Society for Horticultural Science. DOI: 10.21273/jashs.119.4.779.
[11] M. Chavarria et al. (2019). Salinity Tolerance and Recovery Attributes of Warm-season Turfgrass Cultivars. HortScience. DOI: 10.21273/hortsci13963-19.
[12] Mohamed Shahba (2013). Erratum to: Comparative Responses of Bermudagrass and Seashore Paspalum Cultivars Commonly Used in Egypt to Combat Salinity Stress. Horticulture, Environment, and Biotechnology. DOI: 10.1007/s13580-013-0196-6.
[13] Purushottam Kumar Nandu et al. (2023). Effect of Salinity on Warm Season Turf Grass Species. International Journal of Plant & Soil Science. DOI: 10.9734/ijpss/2023/v35i193558.
