Kailan (Brassica oleracea var. alboglabra): Kaedah Penanaman, Pembajaan Nitrogen, Rama-rama Belakang Intan, Glukosinolat dan Nilai Pemakanan

Pengenalan

Kailan (Brassica oleracea var. alboglabra (L.H. Bailey) Musil), atau Chinese kale, ialah sayuran daun dan batang famili Brassicaceae yang sangat popular di Malaysia, terutamanya dalam masakan Cina seperti kailan goreng sos tiram (pengetahuan am). Kailan ditanam secara meluas di tanah rendah dan tanah tinggi Malaysia, dengan kawasan utama di Johor, Perak, Pahang (Cameron Highlands) dan Selangor, serta semakin banyak dalam sistem fertigasi dan hidroponik. Sebagai sayur kubis-kubisan, kailan kaya dengan glukosinolat, sebatian yang dikaitkan dengan kesan antikanser, tetapi juga menjadi sasaran utama rama-rama belakang intan (Plutella xylostella), perosak yang terkenal kerana rintangan racun serangga.

Ulasan ini bertajuk “Ulasan Penyelidikan Kailan: Kaedah Penanaman, Pembajaan Nitrogen, Rama-rama Belakang Intan, Glukosinolat dan Nilai Pemakanan”. Objektifnya ialah untuk merumuskan dapatan utama kajian saintifik mengenai (i) kaedah semaian, jarak tanaman dan pembajaan, (ii) kesan nitrogen terhadap pertumbuhan dan glukosinolat, (iii) pengurusan rama-rama belakang intan menggunakan tanaman penghalau dan biopestisid, (iv) hubungan pembajaan nitrogen dengan perkembangan perosak, serta (v) taburan fitokimia dan antioksidan dalam organ kailan. Kajian yang diulas dijalankan di Malaysia (Universiti Putra Malaysia dan kajian awal di Malaysia), China (Guangdong dan Sichuan), Thailand dan Kemboja.

Bahan ulasan diperoleh melalui fungsi Literature Review di platform SciSpace (scispace.com) dalam mod High Quality pada November 2026, dengan memberi tumpuan kepada sepuluh kertas teratas yang dipaparkan. Dapatan diambil daripada ringkasan dan lajur “Insights/Results” dalam jadual SciSpace serta abstrak yang tersedia.

Kaedah Penanaman dan Pembajaan

Dapatan utama: Pemindahan anak benih selepas dua minggu semaian memberikan pertumbuhan dan hasil lebih tinggi berbanding tanam terus; jarak tanaman lebih rapat meningkatkan hasil berat segar sehektar; baja organik biologi pada tahap sederhana memberikan kecekapan penggunaan baja tertinggi.

Wong dan Lee (1974) dari Malaysia mengkaji kesan kaedah semaian, jarak tanaman dan baja terhadap kailan. Menurut ringkasan SciSpace, penanaman secara pemindahan selepas dua minggu semaian memberikan pertumbuhan yang lebih baik dan hasil yang lebih tinggi berbanding tanam terus. Jarak tanaman yang lebih rapat meningkatkan hasil berat segar sehektar kerana bilangan pokok yang lebih banyak. Walaupun kajian ini lama, ia merupakan antara asas agronomi kailan di Malaysia.

Song et al. (2011) dari South China Agricultural University dalam Applied Mechanics and Materials mengkaji kesan baja organik biologi terhadap pertumbuhan dan hasil kailan. Menurut ringkasan SciSpace, penggunaan baja organik biologi pada tahap sederhana meningkatkan pertumbuhan dan hasil, dan tahap sederhana memberikan kecekapan penggunaan baja tertinggi.

Amalan	Kesan	Sumber
Pemindahan selepas 2 minggu semaian	Pertumbuhan dan hasil lebih tinggi berbanding tanam terus	Wong & Lee (1974) (ringkasan SciSpace)
Jarak tanaman lebih rapat	Hasil berat segar/ha meningkat	Wong & Lee (1974) (ringkasan SciSpace)
Baja organik biologi tahap sederhana	Pertumbuhan, hasil dan kecekapan baja tertinggi	Song et al. (2011) (ringkasan SciSpace)

Sumber: seperti dinyatakan dalam jadual.

Nitrogen dan Glukosinolat

Dapatan utama: Dalam hidroponik, peningkatan nitrogen daripada 100 kepada 200 mg/L meningkatkan biomas tetapi menurunkan glukosinolat batang berbunga; pada 300–400 mg/L, biomas tidak meningkat lagi tetapi glukosinolat meningkat mendadak; glukosinolat alifatik tertinggi pada 100 mg/L (20% lebih tinggi), manakala glukosinolat indolil tertinggi pada 400 mg/L (50% lebih tinggi) berbanding tahap konvensional.

La Gui-xiao et al. (2009) dari Zhejiang University, China, dalam Plant Nutrition and Fertilizer Science mengkaji kesan tahap nitrogen (100–400 mg/L) dalam hidroponik terhadap pertumbuhan dan glukosinolat kailan. Apabila nitrogen meningkat daripada 100 kepada 200 mg/L (tahap konvensional), berat segar pucuk, akar dan batang berbunga meningkat, tetapi jumlah glukosinolat pada batang berbunga menurun dengan ketara. Pada julat 300–400 mg/L, biomas tidak meningkat dengan ketara berbanding 200 mg/L, tetapi jumlah glukosinolat meningkat secara mendadak. Glukosinolat alifatik dan indolil bertindak balas secara berbeza: glukosinolat alifatik tertinggi pada N 100 mg/L, iaitu 20% lebih tinggi berbanding tahap konvensional, manakala glukosinolat indolil tertinggi pada N 400 mg/L, iaitu 50% lebih tinggi.

La Guixiao et al. (2013) dalam Australian Journal of Crop Science mengkaji kesan nisbah NH4+/NO3- terhadap pertumbuhan dan glukosinolat batang berbunga kailan. Menurut ringkasan SciSpace, nisbah ammonium kepada nitrat yang seimbang boleh meningkatkan kandungan glukosinolat dalam batang.

Tahap N (mg/L)	Biomas	Glukosinolat
100	Rendah	Alifatik tertinggi (+20% vs 200 mg/L)
200 (konvensional)	Meningkat	Jumlah menurun
300–400	Tiada peningkatan ketara	Jumlah meningkat mendadak; indolil tertinggi pada 400 (+50%)

Sumber: La Gui-xiao et al. (2009).

Dapatan ini penting bagi pengusaha hidroponik dan fertigasi kerana menunjukkan bahawa program baja boleh direka untuk mencapai sama ada hasil maksimum atau kandungan nutrisi bioaktif yang lebih tinggi.

Rama-rama Belakang Intan dan Kawalan Bersepadu

Dapatan utama: Gabungan tanaman penghalau (serai wangi, selasih manis, selasih suci) dengan biopestisid (Bt dan ekstrak neem) mengurangkan kepadatan larva rama-rama belakang intan dan kerosakan; kerosakan pada plot kawalan mencapai 86.7%, manakala serai wangi + biopestisid memberikan kerosakan terendah dan kualiti hasil terbaik.

Kianmatee dan Ranamukhaarachchi (2007) dari Asian Institute of Technology, Thailand, dalam Journal of Asia-Pacific Entomology (dipetik 20 kali) menggabungkan tanaman penghalau perosak (PRP) dengan biopestisid untuk pengurusan perosak mampan pada kailan. Tanaman selang yang digunakan ialah serai wangi (citronella grass, CG), selasih manis (SwB) dan selasih suci (SaB), digabungkan dengan Bacillus thuringiensis (Bt) dan ekstrak neem.

Kepadatan larva rama-rama belakang intan paling rendah pada rawatan CG sahaja, CG+SaB, SwB+biopestisid dan SaB+biopestisid; relatif rendah pada SwB sahaja, CG+SaB+SwB dan CG+biopestisid; sederhana pada biopestisid sahaja dan SaB sahaja; dan tertinggi pada kawalan (perbezaan signifikan pada 33 hari selepas semaian). Kepadatan ulat tentera (common cutworm), ulat sarang kubis (cabbage webworm) dan kumbang kutu (flea beetle) tidak berbeza secara signifikan. Kerosakan perosak semasa tuaian berbeza secara signifikan, dengan kawalan mempunyai kerosakan tertinggi (86.7%) dan CG+biopestisid terendah, diikuti SwB+biopestisid, SaB+biopestisid dan biopestisid sahaja. Hasil berat segar tidak berbeza secara signifikan, tetapi hasil lebih rendah pada plot PRP sahaja (di bawah 2.0 kg/m²), manakala gabungan PRP dengan biopestisid memberi hasil lebih tinggi. CG+biopestisid memberikan kualiti hasil terbaik.

Huong et al. (2020) dari Kemboja mengkaji penggunaan Ocimum spp. (selasih) sebagai tanaman penghalau perosak pada kailan semasa musim kering, menyokong dapatan bahawa selasih boleh mengurangkan populasi perosak. Li dan Huang (2005) dari China dalam Entomological Knowledge mengkaji niche perosak utama dalam ladang kailan.

Rawatan	Kepadatan larva DBM	Kerosakan semasa tuai
Kawalan (tanpa rawatan)	Tertinggi	Tertinggi (86.7%)
Biopestisid sahaja	Sederhana	Rendah
CG sahaja	Paling rendah	—
CG + biopestisid	Relatif rendah	Terendah; kualiti terbaik
SwB + biopestisid	Paling rendah	Rendah
SaB + biopestisid	Paling rendah	Rendah

Sumber: Kianmatee & Ranamukhaarachchi (2007). DBM = rama-rama belakang intan; CG = serai wangi; SwB = selasih manis; SaB = selasih suci.

Pembajaan Nitrogen dan Perkembangan Rama-rama Belakang Intan

Dapatan utama: Pembajaan nitrogen yang berlebihan boleh meningkatkan pertumbuhan dan perkembangan rama-rama belakang intan pada tanaman kubis-kubisan.

Fatimah et al. (2019) dari Universiti Putra Malaysia dalam Food Research mengkaji kesan pembajaan nitrogen yang berbeza terhadap kubis dan perkembangan rama-rama belakang intan. Menurut ringkasan SciSpace, pembajaan nitrogen berlebihan boleh meningkatkan pertumbuhan perosak ini, yang memerlukan strategi kawalan yang lebih berkesan. Walaupun kajian ini dijalankan pada kubis, dapatannya relevan kepada kailan kerana kedua-duanya ialah B. oleracea dan diserang perosak yang sama.

Dapatan ini mewujudkan dilema yang menarik apabila dibandingkan dengan La Gui-xiao et al. (2009): nitrogen tinggi meningkatkan glukosinolat, tetapi juga boleh meningkatkan perosak. Pengurusan nitrogen yang seimbang adalah kunci.

Fitokimia dan Antioksidan dalam Organ Kailan

Dapatan utama: Glukosinolat tertinggi ditemui dalam akar dan infloresens kailan; infloresens dan daun mempunyai fitokimia dan kapasiti antioksidan yang tinggi, menjadikannya bahagian paling berkhasiat untuk dimakan.

Sun Bo et al. (2011) dari Sichuan Agricultural University, China, mengkaji komponen nutrisi utama kailan dalam organ yang berbeza. Chang et al. (2019) dari China dalam Scientific Reports mengkaji fitokimia penggalak kesihatan dan kapasiti antioksidan dalam organ berbeza daripada enam varieti kailan. Menurut ringkasan SciSpace, glukosinolat tertinggi ditemui dalam akar dan infloresens (kuntum bunga), manakala infloresens dan daun mengandungi antioksidan dan kapasiti antioksidan yang tinggi, menjadikannya bahagian paling berkhasiat untuk dimakan. Kailan juga kaya dengan vitamin C, karotenoid dan kalsium (pengetahuan am).

Organ	Ciri utama	Sumber
Akar	Glukosinolat tinggi	Sun Bo et al. (2011); Chang et al. (2019)
Infloresens	Glukosinolat dan antioksidan tinggi	Chang et al. (2019)
Daun	Antioksidan tinggi	Chang et al. (2019)
Batang berbunga	Glukosinolat dipengaruhi nitrogen	La Gui-xiao et al. (2009)

Sumber: seperti dinyatakan dalam jadual (ringkasan SciSpace).

Perbincangan

Kajian yang diulas menunjukkan bahawa pengurusan kailan melibatkan imbangan antara hasil, nutrisi dan perosak. Nitrogen ialah faktor utama: pada 200 mg/L dalam hidroponik, biomas meningkat tetapi glukosinolat menurun, manakala pada 300–400 mg/L glukosinolat meningkat mendadak tanpa peningkatan biomas (La Gui-xiao et al., 2009). Pada masa yang sama, nitrogen berlebihan boleh menggalakkan rama-rama belakang intan (Fatimah et al., 2019). Oleh itu, kadar nitrogen sederhana dengan nisbah NH4+/NO3- yang seimbang mungkin merupakan kompromi terbaik.

Rama-rama belakang intan merupakan perosak paling serius bagi kailan di Malaysia, dan telah membina rintangan terhadap banyak racun serangga (pengetahuan am). Kajian Kianmatee dan Ranamukhaarachchi (2007) menunjukkan bahawa gabungan tanaman penghalau dan biopestisid boleh mengurangkan kerosakan secara ketara tanpa menjejaskan hasil, dengan kerosakan plot kawalan mencapai 86.7%. Serai wangi dan selasih mudah didapati di Malaysia, malah boleh dijual sebagai hasil sampingan.

Dari segi pemakanan, dapatan bahawa infloresens dan daun ialah bahagian paling berkhasiat menyokong amalan tuaian kailan pada peringkat bunga mula keluar. Akar yang kaya glukosinolat biasanya dibuang dan mungkin berpotensi sebagai bahan nutraseutikal.

Kekurangan utama ialah data lepas tuai dalam kertas teratas. Kailan cepat layu dan menguning pada suhu tinggi, maka penyejukan awal dan rantaian sejuk penting (pengetahuan am).

Implikasi untuk Pengusaha di Malaysia

1. Tanam secara pemindahan: Anak benih berumur dua minggu memberi hasil lebih tinggi (Wong & Lee, 1974).

2. Jarak tanaman rapat yang optimum: Meningkatkan hasil sehektar (Wong & Lee, 1974).

3. Baja organik biologi tahap sederhana: Kecekapan baja tertinggi (Song et al., 2011).

4. Elak nitrogen berlebihan: Mengurangkan risiko rama-rama belakang intan (Fatimah et al., 2019).

5. Program nutrien hidroponik: Sesuaikan tahap N mengikut matlamat hasil atau glukosinolat (La Gui-xiao et al., 2009).

6. Tanam serai wangi atau selasih di sempadan: Digabung dengan Bt atau neem (Kianmatee & Ranamukhaarachchi, 2007).

7. Tuai pada peringkat bunga mula keluar: Infloresens kaya nutrisi (Chang et al., 2019).

8. Rantaian sejuk: Kurangkan kelayuan selepas tuai (pengetahuan am).

Jurang Penyelidikan

9. Kajian kadar nitrogen optimum untuk kailan di bawah keadaan Malaysia.

10. Ujian tanaman penghalau dan biopestisid di ladang kailan tempatan.

11. Pemantauan rintangan racun rama-rama belakang intan di Malaysia.

12. Teknologi lepas tuai dan pembungkusan kailan.

13. Kandungan glukosinolat varieti kailan tempatan.

14. Analisis ekonomi pengeluaran kailan fertigasi dan hidroponik.

Kesimpulan

Kailan ialah sayuran penting yang kaya dengan glukosinolat dan antioksidan, dengan infloresens dan daun sebagai bahagian paling berkhasiat. Penanaman secara pemindahan dan jarak rapat meningkatkan hasil, manakala baja organik biologi tahap sederhana memberikan kecekapan baja tertinggi. Nitrogen mempengaruhi glukosinolat secara kompleks: biomas maksimum pada 200 mg/L, tetapi glukosinolat meningkat mendadak pada 300–400 mg/L, manakala nitrogen berlebihan juga boleh menggalakkan rama-rama belakang intan. Gabungan tanaman penghalau seperti serai wangi dan selasih dengan biopestisid Bt atau neem mengurangkan kerosakan rama-rama belakang intan dengan ketara berbanding plot kawalan (86.7%). Pengurusan nitrogen seimbang dan pengurusan perosak bersepadu merupakan asas pengeluaran kailan yang mampan di Malaysia.

Rujukan

15. Kianmatee, S., & Ranamukhaarachchi, S. L. (2007). Combining pest repellent plants and biopesticides for sustainable pest management in Chinese kale. Journal of Asia-Pacific Entomology, 10(1). https://doi.org/10.1016/S1226-8615(08)60333-7

16. La, G.-X., Fang, P., Teng, Y.-B., et al. (2009). Effect of nitrogen level on growth and glucosinolates content of Chinese kale. Plant Nutrition and Fertilizer Science, 15(2). https://doi.org/10.3321/j.issn:1008-505x.2009.02.026

17. Huong, N., EangTho, K., Nget, R., et al. (2020). Effects of using Ocimum spp. as pest repellent plants on Chinese kale (Brassica oleracea L. cv. Alboglabra) in dry season condition. Journal of Agricultural Science and Food Research, 11. https://doi.org/10.35248/2593-9173.20.11.276

18. Wong, K. C., & Lee, E. K. (1974). Effects of seeding method, spacing and fertilizer on Chinese kale (Brassica alboglabra). Malaysian Agricultural Journal.

19. Sun, B., Fang, L., Liu, N., et al. (2011). Studies on main nutritional components of Chinese kale among different organs. Acta Horticulturae Sinica.

20. Chang, J., Wang, M., Jian, Y., et al. (2019). Health-promoting phytochemicals and antioxidant capacity in different organs from six varieties of Chinese kale. Scientific Reports, 9, 20344. https://doi.org/10.1038/s41598-019-56671-w

21. Song, S. W., Li, H. D., Chen, R. Y., et al. (2011). Effect of biological organic fertilizer on plant growth and yield of Chinese kale. Applied Mechanics and Materials, 142. https://doi.org/10.4028/www.scientific.net/AMM.142.175

22. Li, Z., & Huang, Y. (2005). The niche of key pests in Chinese kale fields. Entomological Knowledge.

23. Fatimah, S. N., Norida, M., & Zaharah, S. S. (2019). Effect of different nitrogen fertilization on cabbage (Brassica oleracea) and development of diamondback moth (Plutella xylostella). Food Research, 3(4). https://doi.org/10.26656/fr.2017.3(4).150

24. La, G., Yang, T., Fang, P., et al. (2013). Effect of NH4+/NO3- ratios on the growth and bolting stem glucosinolate content of Chinese kale (Brassica alboglabra L.H. Bailey). Australian Journal of Crop Science, 7(5).

Sumber carian: SciSpace Literature Review (mod High Quality), November 2026.

Kata kunci: kailan, Brassica oleracea var. alboglabra, Chinese kale, glukosinolat, nitrogen, hidroponik, rama-rama belakang intan, Plutella xylostella, tanaman penghalau, serai wangi, selasih, Bacillus thuringiensis, neem, antioksidan