Pengenalan
Malaysia mempunyai garis pantai yang panjang, dan banyak kebun kelapa, betik, jambu serta dusun campuran terletak di tanah rendah pesisir yang terdedah kepada air pasang besar dan kemasukan air laut (pengetahuan am). Kenaikan paras laut menambah risiko ini kerana air masin boleh meresap ke dalam tanah dan air pengairan, lalu menjejaskan pokok buah yang kebanyakannya tidak tahan garam.
Artikel ini meringkaskan kajian bertajuk “Salinity affects physiology, growth, and nutrient uptake of papaya in a calcareous soil” (Vargas et al., 2026). Objektifnya ialah menilai tindak balas fisiologi, tumbesaran dan pengambilan nutrien dua kultivar betik komersial, ‘Exp 15’ dan ‘Red Lady’, yang ditanam dalam tanah batu kapur oolitik (Krome very gravelly loam) terhadap peningkatan kemasinan air pengairan. Negara kajian tidak dinyatakan dalam abstrak. Kajian sokongan meliputi ulasan global kemasukan air laut ke kawasan pertanian (Ghirardelli et al., 2024), pengalaman menanam pokok buah di tanah tebus guna pasang surut Saemangeum, Korea (Sohn et al., 2010), ulasan kesan pemasinan terhadap proses biologi tanah pesisir (Mazhar et al., 2022), dan ulasan sistematik pertanian pesisir Tamil Nadu, India (Balaselvakumar dan Hemavarthinii, 2026). Tiada kajian dari Malaysia ditemui dalam carian ini.
Sorotan Kajian Lepas
Vargas et al. (2026) menyatakan bahawa kenaikan paras laut sedang meningkatkan kemasukan air masin ke dalam tanah dan air pengairan di kawasan pertanian pesisir yang rendah, namun kesannya terhadap betik di tanah berkapur masih kurang difahami. Asas teori kajian ini datang daripada ulasan Munns dan Tester (2008), yang menghuraikan mekanisme fisiologi dan molekul toleransi terhadap komponen osmotik dan ionik tekanan garam di peringkat sel, organ dan tumbuhan keseluruhan, termasuk peranan keluarga gen HKT dalam menyingkirkan Na? daripada daun.
Parida dan Das (2005) mengulas bahawa keupayaan tumbuhan bertoleransi garam ditentukan oleh pelbagai laluan biokimia yang membantu mengekalkan air, melindungi fungsi kloroplas dan mengekalkan homeostasis ion. Chaves et al. (2009) pula menunjukkan bahawa tumbuhan mengesan dan bertindak balas terhadap kemarau dan tekanan garam dengan mengubah ekspresi gen secara pantas, selari dengan perubahan fisiologi dan biokimia, walaupun di bawah tekanan ringan hingga sederhana.
Pendarfluor klorofil, salah satu ukuran dalam kajian betik ini, dihuraikan sebagai panduan praktikal oleh Maxwell dan Johnson (2000). Baker (2008) menghuraikan bagaimana parameter pendarfluor boleh digunakan untuk menilai perubahan fotokimia fotosistem II, aliran elektron dan asimilasi CO? secara in vivo.
Dapatan Utama
Fotosintesis betik merosot teruk. Vargas et al. (2026) meningkatkan kekonduksian elektrik (EC) air pengairan kepada 3, 6 atau 9 dS m?¹. Pada 9 dS m?¹, asimilasi CO? bersih (A) menurun 81.4% bagi ‘Exp 15’ dan 78.4% bagi ‘Red Lady’ berbanding kawalan.
Stomata hampir tertutup. Pada tahap yang sama, konduktans stomata menurun 95.5% dan 93.5%, transpirasi 98.1% dan 96.9%, nisbah Fv/Fm 21.6% dan 20.5%, dan indeks klorofil daun 39.7% dan 33.3%, masing-masing bagi ‘Exp 15’ dan ‘Red Lady’.
Pelarasan osmotik terhad. Keupayaan air daun menurun 44.6% (‘Exp 15’) dan 73.5% (‘Red Lady’), tetapi keupayaan osmotik dan kandungan air relatif tidak berubah. Kebanyakan unsur nutrien dalam daun dan akar meningkat apabila EC meningkat, manakala luas daun dan biojisim berkurangan. Indeks NDVI daripada imej multispektrum hanya mengesan tekanan pada 9 dS m?¹ bagi ‘Exp 15’, dan tidak bagi ‘Red Lady’. Penulis menyimpulkan kerosakan nampaknya berlaku melalui had stomata terhadap asimilasi karbon.
Asia Tenggara titik panas global. Ghirardelli et al. (2024) mendapati kira-kira 87 Mha tanah pertanian dunia terdedah kepada kemasukan air laut kerana rendah dan dekat pantai. Titik panas yang dikenal pasti termasuk Mediterranean, Asia Selatan dan Asia Tenggara serta Laut Bohai, China. Pemacu utama ialah kenaikan paras laut, kemarau, pengurangan air bawah tanah, pengubahsuaian sungai, banjir pasang surut dan pemendapan tanah. Unjuran meletakkan Asia Tenggara sebagai kawasan berisiko tinggi.
Air bertakung boleh lebih merosakkan daripada garam. Di tanah tebus guna Saemangeum, Sohn et al. (2010) melaporkan kadar hidup 85% bagi anggur, 31% bagi tin, 15% bagi epal dan pear, dan hampir sifar bagi pic dan blueberi. Kematian dianggap lebih berpunca daripada kecederaan basah akibat air bertakung, bukan garam, kerana EC tanah kekal di bawah 3.0 dS m?¹ sepanjang musim tumbesaran. Saliran berkesan disarankan sebagai faktor utama penubuhan kebun.
Kesan terhadap biologi tanah. Mazhar et al. (2022) mengulas bahawa biojisim mikrob menurun dengan kemasinan dan komposisi komuniti berubah; kepekatan Cl? yang tinggi merencat penitritan, manakala kemasinan merangsang fluks N?O. Tumbuhan yang tidak teradaptasi garam mengalami tekanan osmotik dan pengurangan keterlarutan O?.
Kadar kenaikan paras laut. Balaselvakumar dan Hemavarthinii (2026) melaporkan kenaikan purata 3.4–4.1 mm setahun di pantai Tamil Nadu sejak 1993, unjuran 0.4–0.8 m menjelang 2100 (RCP 4.5–8.5), dan kemasukan garam sejauh 15–40 km ke pedalaman di muara utama pada musim kering.
| Parameter / aspek | Nilai | Sumber |
|---|---|---|
| Asimilasi CO? pada 9 dS m?¹ | ?81.4% (‘Exp 15’); ?78.4% (‘Red Lady’) | Vargas et al. (2026) |
| Konduktans stomata pada 9 dS m?¹ | ?95.5%; ?93.5% | Vargas et al. (2026) |
| Tanah pertanian terdedah global | ~87 Mha | Ghirardelli et al. (2024) |
| Kadar hidup anggur / tin / epal dan pear | 85% / 31% / 15% | Sohn et al. (2010) |
| Kenaikan paras laut, Tamil Nadu | 3.4–4.1 mm/tahun | Balaselvakumar dan Hemavarthinii (2026) |
| Kemasukan garam di muara | 15–40 km | Balaselvakumar dan Hemavarthinii (2026) |
Perbincangan
Kajian betik menunjukkan bahawa air pengairan masin pada 9 dS m?¹ menurunkan fotosintesis kedua-dua kultivar secara mendadak, walaupun kandungan air relatif daun tidak berubah. Hakikat bahawa NDVI hanya mengesan tekanan pada tahap tertinggi bagi satu kultivar menunjukkan pemantauan imej multispektrum sahaja mungkin terlambat mengesan masalah.
Kajian Korea memberi pengajaran penting: di kawasan pesisir, air bertakung dan saliran yang lemah boleh menjadi pembunuh utama, bukan garam semata-mata. Mazhar et al. (2022) turut menekankan bahawa banjir dan kemasukan air laut bertindak serentak dan kesannya sukar diramal.
Had utama ialah kajian betik dijalankan dalam tanah berkapur yang berbeza daripada tanah aluvium dan gambut pesisir Malaysia (pengetahuan am), dan tiada data tempatan ditemui. Kajian Korea pula melibatkan pokok buah iklim sederhana. Oleh itu, ancaman ini jelas dari segi prinsip, tetapi magnitudnya di kebun pesisir Malaysia belum diukur.
Implikasi kepada Petani dan Agensi
1. Uji EC air perigi atau sungai yang digunakan untuk pengairan, terutamanya pada musim kering dan semasa air pasang besar.
2. Utamakan sistem saliran yang berkesan sebelum membuka kebun di tanah rendah pesisir (Sohn et al., 2010).
3. Jangan bergantung kepada pemerhatian visual atau NDVI sahaja; kerosakan fotosintesis boleh berlaku lebih awal.
4. Pertimbangkan tanaman yang lebih tahan garam dan kekalkan tambak serta pintu air dalam keadaan baik (pengetahuan am).
5. Agensi disaran memetakan kawasan kebun buah pesisir yang berisiko dan memantau kemasinan tanah secara berkala.
Kesimpulan
Kenaikan paras laut dan kemasukan air laut merupakan ancaman nyata kepada pertanian pesisir, dengan Asia Tenggara dikenal pasti sebagai kawasan berisiko tinggi. Air pengairan masin pada 9 dS m?¹ menurunkan asimilasi CO? betik sebanyak 78.4–81.4%, manakala pengalaman di Korea menunjukkan air bertakung boleh lebih merosakkan daripada garam. Saliran yang baik, pemantauan EC dan pemilihan tanaman yang sesuai ialah langkah awal yang praktikal, sementara data tempatan masih perlu dikumpul.
Rujukan
1. Vargas, A. I., Sarkhosh, A., Singh, J., et al. (2026). Salinity affects physiology, growth, and nutrient uptake of papaya in a calcareous soil. Scientia Horticulturae. https://doi.org/10.1016/j.scienta.2026.115043
2. Ghirardelli, A., Straffelini, E., Park, E., et al. (2024). Global impact of seawater intrusion on coastal agriculture. Environmental Research Letters. https://doi.org/10.1088/1748-9326/ad9bcd
3. Sohn, Y.-M., Jeon, G.-Y., Song, J.-D., et al. (2010). Effect of soil salinity and soil-wetting by summer-rising of water table on the growth of fruit trees transplanted at the Saemangeum reclaimed tidal land in Korea.
4. Mazhar, S., Pellegrini, E., Contin, M., et al. (2022). Impacts of salinization caused by sea level rise on the biological processes of coastal soils – A review. Frontiers in Environmental Science. https://doi.org/10.3389/fenvs.2022.909415
5. Balaselvakumar, S., & Hemavarthinii, S. B. (2026). Climate change impacts on coastal agriculture in Tamil Nadu, India: An assessment of sea-level rise and salinity intrusion. International Journal of Environment and Climate Change. https://doi.org/10.9734/ijecc/2026/v16i55422
6. Munns, R., & Tester, M. (2008). Mechanisms of salinity tolerance. Annual Review of Plant Biology. https://doi.org/10.1146/ANNUREV.ARPLANT.59.032607.092911
7. Parida, A. K., & Das, A. B. (2005). Salt tolerance and salinity effects on plants: A review. Ecotoxicology and Environmental Safety. https://doi.org/10.1016/J.ECOENV.2004.06.010
8. Chaves, M. M., Flexas, J., Pinheiro, C., et al. (2009). Photosynthesis under drought and salt stress: Regulation mechanisms from whole plant to cell. Annals of Botany. https://doi.org/10.1093/AOB/MCN125
9. Maxwell, K., & Johnson, G. N. (2000). Chlorophyll fluorescence—a practical guide. Journal of Experimental Botany. https://doi.org/10.1093/JEXBOT/51.345.659
10. Baker, N. R. (2008). Chlorophyll fluorescence: A probe of photosynthesis in vivo. Annual Review of Plant Biology. https://doi.org/10.1146/ANNUREV.ARPLANT.59.032607.092759
Sumber carian: SciSpace Literature Review (mod High Quality), November 2026.
Kata kunci: kenaikan paras laut, kemasukan air laut, kemasinan tanah, kebun buah pesisir, betik, kekonduksian elektrik, saliran, Asia Tenggara
