Kebanyakan data hasil avokado datang dari varieti subtropika seperti Hass. Bagi pekebun di Malaysia, varieti dari kawasan tropika berdekatan seperti Indonesia mungkin lebih relevan. Kajian dari Indonesia, India dan Pakistan memberi gambaran tentang varieti tempatan dan hasilnya, walaupun data hasil sepokok masih terhad.
Indonesia
Varieti Lampung dan Miki
Satu kajian di Subang, Jawa Barat membandingkan tiga aksesi Lampung dengan varieti komersial Miki [1]:
Lampung 1 mencatatkan hasil tertinggi, 7.13 kg sepokok.
Buah Lampung 1 56% lebih berat berbanding Miki.
Lampung 1 dan Lampung 2 mempunyai bahagian boleh dimakan 14% lebih tinggi berbanding Miki.
Kajian hanya satu lokasi dan satu musim, jadi penilaian lanjut diperlukan.
Varieti unggul Sumatera Barat
Mega Gagauan, Mega Murapi dan Mega Paninggahan ialah bunga jenis B, manakala Tongar ialah jenis A. Mega Paninggahan dinilai sebagai varieti terbaik berdasarkan ciri yang diperhatikan [2].
Satu kajian di Solok mendapati Mega Gagauan mempunyai berat buah tertinggi, sekitar 480.66 g [3].
Pemilihan untuk tuaian sepanjang tahun
Di Jawa Barat, enam aksesi dipilih daripada 180 berdasarkan ciri buah, kandungan lemak 9.78% hingga 20.57% dan tempoh tuaian dari Januari hingga Disember [4]. Ini menarik untuk pekebun yang mahu bekalan berterusan.
Varieti tempatan lain
Avokado Kalibening dari Jawa Tengah dilaporkan boleh tumbuh dengan baik di tanah tinggi dan tanah rendah [5].
Aksesi Muhfud dari Bangka Barat mempunyai berat buah sekitar 358 g dan bunga jenis B [6].
Di Pasaman Barat, 10 aksesi berpotensi dikenal pasti daripada 238 aksesi [7].
India
India telah memperkenalkan varieti daripada ketiga-tiga ras avokado. Varieti seperti Arka Supreme, Arka Ravi dan TKD-1 telah dikeluarkan oleh pusat penyelidikan tempatan. Hasil dilaporkan antara 100 hingga 500 biji buah sepokok [8].
Pakistan
Satu kajian di kawasan sub-pergunungan Punjab mendapati varieti Murree Gola menghasilkan 150 kg sepokok berbanding 120 kg untuk Ceylon Blue, dan buahnya lebih berat (484 g berbanding 370 g) [9].
Ras Hindia Barat
Ras Hindia Barat dan kacukan Hindia Barat dengan Guatemala dianggap paling sesuai untuk keadaan tanah rendah tropika [10]. Namun, pokok biji ras ini di Amazon tengah mencatatkan set buah rendah sekitar 2.6% [11], menunjukkan pentingnya anak pokok cantuman.
Ringkasan Data
| Varieti | Lokasi | Hasil atau ciri |
|---|---|---|
| Lampung 1 | Jawa Barat | 7.13 kg sepokok [1] |
| Mega Gagauan | Sumatera Barat | Buah ~481 g [3] |
| Murree Gola | Pakistan | 150 kg sepokok [9] |
| Ceylon Blue | Pakistan | 120 kg sepokok [9] |
Panduan untuk Pekebun Malaysia
1. Pertimbangkan varieti Indonesia yang telah diuji dalam iklim tropika [1][2].
2. Padankan jenis bunga A dan B, contohnya Tongar (A) dengan Mega Paninggahan (B) [2].
3. Pilih aksesi yang berbuah sepanjang tahun untuk bekalan berterusan [4].
4. Gunakan anak pokok cantuman daripada pokok induk yang dikenal pasti [11].
5. Semak peraturan import bahan tanaman dengan Jabatan Pertanian.
Soalan Lazim
Adakah varieti Indonesia lebih sesuai untuk Malaysia?
Iklim lebih serupa, tetapi tiada kajian perbandingan di Malaysia ditemui.
Kenapa hasil Lampung 1 rendah berbanding Hass?
Kajian itu hanya satu musim [1], jadi angka mungkin tidak mencerminkan potensi penuh.
Varieti tempatan mana paling banyak hasil?
Data Asia yang ditemui menunjukkan Murree Gola mencapai 150 kg sepokok di Pakistan [9].
Kesimpulan
Varieti tropika dan tempatan Asia mempunyai potensi, tetapi data hasil sepokok masih terhad. Varieti dari Indonesia menarik kerana diuji dalam iklim tropika lembap. Pekebun Malaysia digalakkan menguji beberapa varieti secara kecil-kecilan dan merekod hasil untuk mengenal pasti yang paling sesuai.
Rujukan
[1] Dian Rahmah Fitri et al. (2026). Phenotypic diversity and characterization of several avocado (Persea americana) germplasm grown in Subang, West Java, Indonesia. Biodiversitas Journal of Biological Diversity. DOI: 10.13057/biodiv/d270430.
[2] Farihul Ihsan (2023). Flowering Behavior, Fruit Harvesting Age and Proximate Levels of the Flesh of the West Sumatera Superior Avocado. Bioscience. DOI: 10.24036/0202371122130-0-00.
[3] Rifni Novitasari et al. (2025). Morphological, proximate, and bioactive compound characteristics of three local avocado (Persea americana) varieties from Solok District, West Sumatra, Indonesia. Biodiversitas Journal of Biological Diversity. DOI: 10.13057/biodiv/d261048.
[4] Reni Lestari et al. (2016). Selection of Avocado Plants Based on Fruit Characters, Fat Content, and Continual Harvest along the year in West Java-Indonesia. International Journal on Advanced Science, Engineering and Information Technology. DOI: 10.18517/ijaseit.6.1.621.
[5] S. S. Tan et al. (2021). Farming schemes and characteristics of Kalibening Avocado in Kebondalem Village, Semarang Regency, Central Java. IOP Conference Series: Earth and Environmental Science. DOI: 10.1088/1755-1315/807/2/022015.
[6] Riski Meliya Ningsih et al. (2026). Characterization of Local Muhfud Avocado from West Bangka as a Germplasm Conservation Strategy in Bangka Belitung. Ilmu Pertanian (Agricultural Science). DOI: 10.22146/ipas.112741.
[7] M. Sari et al. (2024). Characterization of avocado (Persea americana Mill.) in Nagari Giri Maju, West Pasaman Regency based on fruit morphological characteristics. IOP Conference Series: Earth and Environmental Science. DOI: 10.1088/1755-1315/1306/1/012009.
[8] P. C. Tripathi (2024). Status and prospects of Avocado cultivation in India. Brazilian Journal of Development. DOI: 10.34117/bjdv10n2-010.
[9] Muhammad Afzal et al. (2023). Smart Avocado (Persea americana Mill) Production in Sub Mountainous Agro Climatic Conditions of Punjab, Pakistan. Sarhad Journal of Agriculture. DOI: 10.17582/journal.sja/2023/39.4.990.994.
[10] T. Davenport (1982). Avocado growth and development.
[11] N. D. Paraluppi et al. (2001). Fenologia e produtividade do Abacate (Persea americana Mill.) na Amazônia Central. Acta Amazonica. DOI: 10.1590/1809-43922001311009.
