Pokok durian boleh dibiakkan melalui biji benih atau kaedah pembiakan tampang. Pokok yang berasal daripada biji benih berpotensi mencapai ketinggian antara 30 hingga 40 meter dengan diameter batang sekitar 2 hingga 3 meter apabila matang. Sebaliknya, pokok durian cantuman lazimnya lebih rendah, iaitu sekitar 10 hingga 20 meter. Perbezaan ini penting dalam menentukan kaedah pengurusan kanopi, pemangkasan dan kepadatan tanaman di ladang.
Pada peringkat muda, pokok durian biasanya membentuk kanopi berbentuk kon. Apabila matang, kanopi menjadi lebih rendah dan melebar, terutama apabila pembentukan pokok dikawal melalui cantasan. Walau bagaimanapun, jarak penanaman yang terlalu rapat boleh menyebabkan kanopi menjadi bujur akibat persaingan mendapatkan cahaya. Oleh itu, susun atur tanaman dan pengurusan kanopi perlu dirancang dengan baik bagi memastikan penerimaan cahaya, pengudaraan dan ruang pertumbuhan yang mencukupi.
Sistem akar durian terdiri daripada akar tunjang serta akar lateral yang merangkumi akar primer dan sekunder. Akar sekunder memainkan peranan utama dalam penyerapan air dan nutrien daripada tanah. Kira-kira 70 hingga 85% zon pertumbuhan akar tertumpu di bawah kawasan kanopi pada kedalaman sekitar 45 sentimeter dari permukaan tanah. Keadaan ini menunjukkan bahawa pembajaan dan pengairan perlu difokuskan di kawasan unjuran kanopi, bukannya terlalu hampir dengan pangkal batang.
Disebabkan sistem akar durian yang relatif cetek, tanaman ini memerlukan pengairan yang bersesuaian serta sistem saliran yang baik. Tanah yang terlalu kering boleh menjejaskan penyerapan air, manakala keadaan bertakung pula meningkatkan risiko kerosakan akar. Secara keseluruhannya, pemahaman terhadap struktur pokok, bentuk kanopi dan taburan akar sangat penting bagi menyokong pengurusan ladang yang lebih cekap, pertumbuhan pokok yang sihat dan penghasilan buah yang berkualiti
